Zabezpieczenie przed ryzykiem (hedging)

Data publikacji: 14 Grudnia 2007

Hedging oznacza zajęcie pozycji na rynku terminowym, która jest przeciwstawna do pozycji zajmowanej na rynku natychmiastowym (rynku spot). W związku z tym, strata wynikająca z jednej z nich jest w mniejszym lub większym stopniu zrekompensowana przez zyski osiągnięte z drugiej pozycji. Dokonanie tego typu operacji pozwala zminimalizować potencjalne straty wynikające z działalności na rynku kasowym, ale może również znacznie zmniejszyć potencjalne zyski, w przypadku gdy ceny na rynku kasowym zmienią się w kierunku korzystnym.

Pochodne instrumenty finansowe stosowane jako zabezpieczenie stanowią swego rodzaju ubezpieczenie, które pozwala na przynajmniej częściowe pokrycie strat, wynikających z niepowodzenia danej operacji.

Dlatego też instrumenty pochodne mogą być stosowane przez podmiot, który jest narażony na ryzyko i chce przekazać je innemu podmiotowi, który zaakceptuje je za odpowiednią opłatą. Występują więc dwie strony transakcji: inwestor, który chce zabezpieczyć się przed ryzykiem oraz druga strona transakcji (najczęściej spekulant) skłonna przejąć ryzyko na siebie.

W zależności od tego, czy inwestor zabezpiecza się przed wzrostem lub przed spadkiem instrumentu bazowego, wyróżnia się hedging zakupowy (buying hedge, long hedge) oraz hedging sprzedażowy (helling hedge, short hedge). W sytuacji, gdy na rynku kasowym zajmujemy pozycję krótką (zabezpieczamy się przed wzrostem kursu instrumentu bazowego), wówczas na rynku terminowym zajmujemy pozycję długą. Odwrotna sytuacja jest w przypadku zajmowania pozycji długiej na rynku kasowym.

PRZYKŁAD

Dany inwestor posiada pakiet akcji wchodzących w skład indeksu WIG20. Przewiduje, że w ciągu najbliższych miesięcy będzie miała miejsce korekta dotychczasowego trendu wzrostowego (krótkoterminowe spadki cen akcji). W związku z tym nie chce pozbyć się akcji i zabezpiecza je poprzez kupno np. opcji sprzedaży na indeks WIG20.

Po pewnym czasie jego oczekiwania co do zachowania się rynku okazały się poprawne i dzięki temu zysk osiągnięty z rynku terminowego był w stanie pokryć straty z rynku kasowego (tu: pakietu akcji z indeksu WIG20).

Należy zaznaczyć, iż głównym celem transakcji zabezpieczających nie jest osiągnięcie jak największego wyniku z transakcji na rynku terminowym, lecz zminimalizowanie ryzyka związanego z niekorzystnymi zmianami kursów na rynku bazowym.

Źródło: opracowanie własne na podstawie materiałów GPW S.A.