Dźwignia finansowa

Data publikacji: 18 Grudnia 2007

Zjawisko dźwigni finansowej związane jest z dokonywaniem transakcji (zawieraniem kontraktów) o dużo większej wartości niż faktycznie poniesione wydatki na tę inwestycję. W związku z tym, dźwignia finansowa pozwala osiągnąć znacznie wyższe stopy zwrotu z zainwestowanej kwoty niż klasyczne inwestowanie w papiery wartościowe, np. akcje.

Rynek terminowy przyciąga perspektywą osiągnięcia gigantycznych korzyści, jednak jest to rynek, na którym szybkie, nieograniczone zyski, mogą przerodzić się w ogromne straty finansowe. Istnieje jednak możliwość minimalizowania ryzyka inwestycyjnego poprzez dokonywanie odpowiednich transakcji w odpowiednim czasie i na konkretnych instrumentach pochodnych.

Każdy osoba, otwierająca rachunek w biurze maklerskim w celu działania na rynku kontraktów, uzyskuje indywidualny Numer Identyfikacji Klienta (NIK) nadawany przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych. Inwestor kupujący lub sprzedający kontrakt jest zobowiązany wnieść do biura depozyt zabezpieczający, który minimalizuje ryzyko kredytowe (ryzyko niewypłacalności, którejś ze stron transakcji). Minimalną wartość depozytu wnoszonego do biura określa Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych, który rozlicza i gwarantuje wszystkie zawarte na rynku transakcje. KDPW S.A. pełni rolę instytucji rozliczającej transakcje (tzw. izby clearingowej). Wartość depozytu dla poszczególnych kontraktów określana jest w procentach wartości kontraktu.

W przypadku znacznych wahań na rynku, możliwe jest nawet utracenie kwoty większej od tej, która została wpłacona jako depozyt zabezpieczający. Zdarza się to wówczas, gdy na skutek obniżenia się depozytu zabezpieczającego poniżej wymaganej wielkości, inwestor jest wzywany do uzupełnienia depozytu (w rzeczywistości dokonuje tego KDPW S.A. za pośrednictwem biur maklerskich). Jeśli inwestor zdecyduje się na dodatkowe uzupełnienie depozytu, wówczas nowe środki są również narażone na utratę.